افسانه، اسطوره و جامعه’ قبایلی یادداشتی بر مجموعه داستان «گل سرخ دل افگار»
«گل سرخ دل افگار» به قلم فرزانه، محمّد جواد خاوری، نشان دهنده این است که ادبیّات معاصر افغانستان دارد راه خود را به سوی پیشرفت باز می کند. در دورهء مهاجرت، مهاجرین افعانستانی تلاشهای فراوانی برای زنده نگاه داشتن ادبیات دری کرده اند. اکنون این تلاشها به ساقه، شاخه و برگ رسیده و چندی دیگر به شکوفه خواهد نشست. این بالندگی هرچند تا نهایت به انتها نمی رسد، امّا دلگرمی زیادی برای طبقه روشنفکر به ارمغان خواهد آورد.
آخرين جمله هاي رمان كه به آخر ميرسد، كتاب را ميبندد. كتاب را طوري آهسته ميبندد كه شخصيت رمان بيدار نشود. شخصيتي كه در داستان اين همه كم شانسي آورده است. كتاب را روي ميز مي گذارد و روي چپركت دراز مي كشد " تصميم گرفته بودم كه مدتي به هيچ چيزي فكر نكنم. ارسال یادداشت (0یادداشت)
روز سه شنبه 11سرطان در تهران سرای اهل قلم، کتاب «میراث شهرزاد در افغانستان» نقد شد. در این محفل که جمعی از علاقه مندان به ادبیا افغانستان اعم از ایرانی و افغانی گرد آمده بودند، آقایان محمدجواد خاوری نویسنده افغان و احسان عباسلو نویسنده ایرانی، به نقد این کتاب و بررسی ادبیات داسنانی افغانستان پرداختند.
دو رفیق یکدیگر را پس از چهل سال دیدند. اول یکدیگر را نشناختند. اگر حرفهای این در و آن در نبود هیچ گاه نمی شناختند. فقط چند جمله سرگردان آنها را به یاد هم آورد و یک نشانه که خود فراموش شده بود.
نقد کارنامه خالد نویسا و رونمایی کتابهای حسین فخری و رهنورد زریاب
یادداشت کوتاه بر رمان گلیمباف
آخرين جمله هاي رمان كه به آخر ميرسد، كتاب را ميبندد. كتاب را طوري آهسته ميبندد كه شخصيت رمان بيدار نشود. شخصيتي كه در داستان اين همه كم شانسي آورده است. كتاب را روي ميز مي گذارد و روي چپركت دراز مي كشد " تصميم گرفته بودم كه مدتي به هيچ چيزي فكر نكنم. 
روز سه شنبه 11سرطان در تهران سرای اهل قلم، کتاب «میراث شهرزاد در افغانستان» نقد شد. در این محفل که جمعی از علاقه مندان به ادبیا افغانستان اعم از ایرانی و افغانی گرد آمده بودند، آقایان محمدجواد خاوری نویسنده افغان و احسان عباسلو نویسنده ایرانی، به نقد این کتاب و بررسی ادبیات داسنانی افغانستان پرداختند. 
دو رفیق یکدیگر را پس از چهل سال دیدند. اول یکدیگر را نشناختند. اگر حرفهای این در و آن در نبود هیچ گاه نمی شناختند. فقط چند جمله سرگردان آنها را به یاد هم آورد و یک نشانه که خود فراموش شده بود. 
