معمولا هر كلمه يا عبارت، بيشترين بار معنايي خود را به كلمات مجاور منتقل مي‌كند. يا مي‌توان گفت كه همانند چراغي، بر كلمات اطراف خود روشني مي‌اندازد. پس بهتر است واژه‌اي را كه بار عاطفي يا معنايي خاصي دارد، در جايي بگذاريم كه انتظار داريم آن تأثير بدان‌جا منتقل شود. باز هم خوب است پابه‌پاي مثالها پيش برويم........

شهر بی قهرمان نمی‌خواهم

نگاهی به «شهر بی‌قهرمان»، گزیدة اشعار قهار عاصی

ويراستاري‌، يكي از كارهاي هميشگي‌ام است و البته همواره در پي آنم كه به نوعي خود را از اين كار توانفرسا سبكدوش كنم‌. روش من تا كنون‌، ويرايش نوشته‌هاي دوستان بوده است‌، تا براي چاپ آماده شود. اما تا كي مي‌توان اين روش را ادامه داد؟ شايد بهتر اين باشد كه بعضي نكات مهم و عام را در يادداشتهايي كوتاه بنگارم و در اختيار دوستان بگذارم‌.

مي‌كوشم صرفاً به نكاتي اشاره كنم كه در نوشته‌هاي دوستان ديده‌ام‌، تا بحث ما كاربردي و بر مبناي واقعيات باشد. شواهد نيز ساختگي نيست‌، بلكه هم از همين نوشته‌ها برگرفته شده است‌، البته بدون ذكر نام نويسنده‌.

بحث درباره ی "تبار شناسی غزل امروز"،  با چشم انداز زیر، می تواند دسته بندی شود:

1- داشتن قرائت جدید از غزل

2- کاربرد زبان نو