افتتاح دفتر مرکزی "مؤسسۀ فرهنگی دردری" در کابل

دفتر "مؤسسۀ فرهنگی دردری" در کابل گشایش یافت. در محفلی که به همین مناسبت به تاریخ 21 عقرب در دفتر “دردری” برگزار گردیده بود وتعداد بیش 200 تن از شاعران، نویسندگان وفرهنگیان کشور در آن اشتراک ورزیده بودند، محمد کاظم کاظمی یکی از مسوولین این مرکز در سخنرانی افتتاحیه یی خود ضمن خوش آمدید به مهمانان، راجع به پیشینۀ “دردری” اظهار داشت:

" در واقع کار ما از یک فصلنامه شروع شد؛ فصلنامه در دری، که از سال  1376  شروع به انتشار کرد. نیازی که وجود داشت برای فعالیت های ادبی در کشور ما،تشنگیی که در نسل جوان –مخصوصاً- احساس می شد وضعف نسبیی که مطبوعات ما از لحاظ پرداختن به امور ادبیات وهنر داشت، جمعی از جوانان مهاجر را بر آن داشت که  درپی انتشار یک فصلنامۀ تخصصی هنر وادبیات برآیند. خوشبختانه با همکاری "مرکز نویسندگان افغانستان" این آرزو تحقق پیدا کرد واولین شمارۀ “دردری” درسال 1376 منتشر شد. مدیر مسوول “دردری” جناب "سروردانش" بود که در طول دوران انتشار، این مسوولیت را برعهده داشت. سردبیری نشریه با جناب سید ابوطالب مظفری شاعر نامدارکشورما بود . واعضای هیأت تحریر آقایان محمد جواد خاوری،علی پیام، محمد شریف سعیدی،سید نادر احمدی وحمزه واعظی بودند. جناب محسن حسینی در امور طراحی وگرافیک همراهی می کرد وبندۀ حقیر در اوایل به صفت ویراستار و به زودی- به لطف دوستان- جزو هیأت تحریر تابه امروز ادامه دادم. “دردری” در 13 شماره از سال 1376 تا 1380 منتشر شد. الحمد لله انعکاس بسیار خوبی داشت. بازتاب خوبی درمحیط مهاجرت، در داخل کشور و خارج از کشور پیدا کرد. ماباید سپاس گذار بزرگوارانی  باشیم که این جرقه را زدند؛ مخصوصاً "مرکزنویسندگان" وجناب "سروردانش" بزرگوار. با تحولات جدیدی که در کشور ما اتفاق افتاد، روند انتشار “دردری” متوقف شد. منتها درعمل این گروهِ هیأت تحریر با شوق وعلاقه ای که به این کار پیدا کرده بودند واحساس وظیفه ای که می کردند،- وبه طوری می توانیم بگوییم که “دردری” بخشی از هویت آن ها شده بود(همه آن ها را به نام بچه های “دردری” می شناختند)- نمی توانستند ازاین فعالیت و از کاری که بازتاب خوبی یافته بود، دل بکنند. چنین شد که انتشار نشریه را پی گرفتند؛ به نام خط سوم، ومؤسسه ای تأسیس کردند به نام "مؤسسۀ فرهنگی “دردری”. از سال 1380 تا به امروز این مؤسسه فعالیت خود را در محیط مهاجرت وبا مرکزیت مشهد ادامه داده است."

کاظمی ضمن بیان دست آورد های این مؤسسه در مشهد ومهاجرت، علت انتقال مرکزیت مؤسسه از خارج کشور به کابل را این چنین بیان داشت:

"این نتیجۀ خوبی که ما از پرورش استعداد نیروهای جوان اهل قلم گرفتیم، مارا بر تداوم کار در داخل کشور امیدوار کرد وماهمواره مترصد این بودیم که فعالیت های رسمی مؤسسه را در داخل کشور شروع کنیم، با مردم ما ارتباط نزدیک تری داشته باشیم و از توانایی های بالفعل و بالقوۀ جوانان دراینجا بهره بگیریم. با کانون ها و مراکز فرهنگی اینجا همراه وهمسو باشیم وبتوانیم همه باهم برای رشد وتعالی ادبیات کشور کار بکنیم."

همچنان وی افزود:

"من با صمیمیت تمام عرض می کنم که این مجموعه را یک مجموعۀ متمرکز ازنوع یک نهاد خصوصی که احیاناً برای دیگران خدماتی انجام دهند ندانید بلکه  این مجموعه یک مجموعۀ گسترده ای است متعلق به همه، و همۀ ما و همۀ کسانی که دل شان برای هنر وادبیات کشور ما می تپد. ما دوست داریم که همۀ عزیزان، “دردری” را خانۀ فرهنگی خود شان بدانند."

کاظمی از فعالیت های آیندۀ مؤسسه در کابل یاد آوری نموده اولین قدم را در زمینۀ شعر، داستان و ویرایش دانسته اظهار داشت:

"با توجه به نیاز ها ووضعیت موجود، ما برآن هستیم که اولین گام فعالیت خود را در زمینه های شعر، داستان ونگارش وویرایش شروع کنیم."

مبارز راشدی معین نشراتی وزارت اطلاعت وفرهنگ یکی از سخنرانان دیگری بود که درجمع کثیری از شاعران، نویسندگان وفرهنگیانی که در محفلِ افتتاحییه "مؤسسۀ فرهنگی دردری" گرد آمده بودند، صحبت نموده گفت:

"مشکلات افغانستان درهمه عرصه ها مشکل فرهنگی است؛ یعنی سرمنشأ هرمشکلی در افغانستان مشکل در فرهنگ ما است. به عبارتی فرهنگ ما دچار مشکل شده یا به عبارت دیگر فرهنگیان ما دچار مشکل شده اند. لذا راه حل مشکلات افغانستان کار فرهنگی است؛ در تمام زمینه ها؛ فساد، رشوت، مافیاگری، عبور از قانون، تروریزم، مواد مخدر، افزون طلبی ها وفراموش شدن ها همگی با دوای فرهنگ قابل علاج است. به عبارتی کار فرهنگی زنده کردن و زنده نگه داشتن ارزش هاست."

راشدی اظهار امیدواری کرد که "دولت افغانستان بتواند برای فرهنگ، سیاست خوب، معماری خوب وبودجه خوب و  همه چیزی که برای فرهنگ لازم است به وجود بیاورد وفاصله ای که بین فرهنگیان افغانستان وجود دارد از میان برود."

پرتو نادری یکی ازچهره ها مطرح کشور در مقدمۀ خوانش شعرِ خود، از افتتاح مؤسسه “دردری” استقبال نموده گفت:

" خیلی خوشبخت هستیم که دفتر فرهنگی “دردری” در کابل گشوده شد. من فکر می کنم یک فصل تازه ای درعرصۀ شعر فارسی دری وتحقیقات ادبی آغاز خواهد شد. و این در حقیقت یک فصلی  از تجربه گستردۀ یک نسلی است  در زمینه شعروداستان و پژوهش های ادبی وهمینگونه روزنامه نگاری، که دوستان با خود می آورند."

"رهنورد زریاب سخنران دیگر برنامه بود. او با شرح آشنایی خود با مجله “دردری” وخط سوم با انتقاد از کارکرد های دولت مردان در زمینۀ فرهنگ ، چنین ابراز عقیده نمود:

"نهادِ گران ارج و ارزش آفرینِ “دردری” در زمانی به کشور می آید و می پاید که دراین مرز وبوم ادبیات وفرهنگ روزگار نابسامانی را سپری می کند. در این روزگار دولت مردان.... حله های معنوی کاروان فرهنگ وهنر را به چشم کالاهای بازرگانی می نگرند ومی  خواهند ارج و بهای این حله های تنیده ز دل و بافته ز جان را، بازارِ به اصطلاح آزاد تعیین کند. این دولت مردان در واقع به شاعر، نویسنده، هنرمند وپژوهشگر می گویند؛ اگر اهل بازار و بازرگانی هستید بسم الله در غیر این بروید به ناکجاآباد های خود تان."

در ادامۀ برنامه هریک از شاعران کشور شعرهای شان را به خوانش گرفتند و در پایان، محمد واعظی شاعر خوب وجوان کشور که  مجریگری برنامۀ محفل را نیز به عهده داشت،  برنامه های آیندۀ این مؤسسه را این چنین اعلام نمود:

1-      ادامۀ انتشار فصلنامۀ خط سوم

2-      ادامۀ فعالیت سایت در دری

3-      ایجاد یک کتابخانۀ ادبی هنری غنی و آرشیف مطبوعات

4-      تلاش برای ایجاد یک مؤسسۀ انتشاراتی

5-      برگزاری دوره های آموزشی نگارش و ویرایش

6-      برگزاری دوره های آموزشی داستان نویسی

7-      برگزاری نشست های هفتگی نقد وبررسی شعر

8-      برگزاری نشست های هفتگی نقد وبررسی داستان

9-      همکاری درحوزه های پژوهش، ویرایش وکتاب آرایی با دیگر مؤسسات فرهنگی

بررسی امنیتی. لطفا کد امنیتی را وارد کنید گوش دادن به کد